VELİ OLMAK..

Erenimo okula başladığı andan itibaren hayatımızda büyük değişiklikler yaşadık diyebilirim. Bunlar oldukça olumlu değişmeler.

İlk başta yapışık ikiz gibi hayatımızı idame ettirirken Eren artık bir birey olduğunu farketti. Benden bağımsız yaşamayı öğrendi. Bu benim için kendime zaman ayırma fırsatı imkanı doğurdu. Babasıyla birbirlerini keşfetme olanağı ortaya çıktı.

Ben olma duygusu bütün işleri de 'ben yapabilirim' olgusuyla bütünleşti. Özellikle son bir hafta 'ben kengim giyinebilerim' nidalarıyla evin içinde dolaşmasından bunu anlayabiliriz.

Oyun oynamasını öğrendi. Oyuncaklarıyla bütünleşti. Çoğu zaman onları kişileştirmeye başladı. Bir çoğuna derin anlamlar yüklese de ben oldukça memnunum.

El becerileri gelişti. Kalem tutma,boyama,kesme,yapıştırma...Eşleştirme de eskiden beri oldukça yetenekli olduğu için daha da ilerledi.

Arkadaş ilişkilerini öğrendi. En iyi arkadaş kavramının geliştirdi. ''ben şaka yapmıştım'' bahaneleri bile sunmaya başladı. Arkadaşlarıyla yaşadığı maceraları anlatmaya başladı. ''anne biliyomusun Yiğit'le aynı sandalyeye oturduk..''

Yemekle aramız hala düzelmese de zorlamıyorum. Acıkınca kendi istiyor. Ama hala belirli yiyecekler.

Yarın bu ''küçük adam'ın veli toplantısı var..Hep velilerle haşır neşir olan biri olarak veli olmaz neymiş öğreneceğiz..

Umarım bizim için iyi bir deneyim olur..