-anneziiim(annecim)
yıllardır bu sesi duymak için bekledim didindim ağladım yıprandım direndim...nedir şimdi verdiğim bu savaş,öfke nöbetleri. oğluşuma patlamam..beni güçlü mü yapıyor bu durum. ona değil ki sinirim. çevreme yaşayamadıklarıma başaramadıklarıma ama neden ona patlıyorum?
pişmalığımın haddi hesabı yok..her seferinde özürdiliyorum ve o kocaman siyah gözleriyle 'damam' diyor.
ah güzel oğlum anneciğini affet söz veriyorum seni öfke nöbetlerime maruz etmeyeceğim. seni o kadar çok seviyorum ki...sen benim bu dünyadaki tek arkadaşımsın. günümü aydınlatansın.
başlık bile bulamadım o kadar kızgınım kırgınım ki kendime ilerde okumaya bile yüzüm olmayacak ama silmeyeceğim.........