UĞURLARKEN...

Eski yılı uğurlama törenleri başlarken hep içimde bir sevinç olur. Heyecanlanırım..Hiç yaşlanıyorum derdi olmaz:) Hep içimde bu yıl daha iyi olacak , herşey yoluna girecek temennileriyle son günleri yaşarım.

2010 yılı oldukça dolu ve gerçekten zor bir yıl oldu. Son zamanlarda yaşadığım(z) sıkıntılar sağlık sorunları v.s üzdü yordu ve yıprattı. 2011 'den tek temennim sağlık...

Bu yılın son zamanlarıyla birlikte oğlumun büyüyüp bireyleşmesine ve birden kendine vakit ayıran bir anne rolüne bürünmem gerçekleşti. Özlediğim anlar o kadar çok ki miniğimi...Eskiden sürekli birlikteyken ''ah bir saatim olsa neler yapardım'' dediğim anlardaki isyanlarım..Şimdi bütün öğleden sonram boş ve ben hala kendim için bişeyler yapmıyorum.

Eren'in hızına erişmek,hergün karşılaştığımız sürprizlerini yakalamak imkansız. Eski blog yazılarımda yazdığım sola döndü,bana baktı,güldü,hapşırdı...Çok gerilerde kaldı:))

Bu arada 2011 yılı bize çok değişiklik sunacak gibi. Yer değişikliği gibi..Taşınma bizi bekler..

Herkese dolu dolu,bütün temennilerinin gerçekleşeceği,sağlıklı bir yıl diliyorum...

LİSTE

• 21 Ocak'ta hayırlısıyla Eylül kuzumuz aramıza katılacak. Yeğenimizi kucaklayacağız.
• Erenimo ile son günlerde çok sevişgeniz. Sarılıyoruz,öpüşüyoruz,koklaşıyoruz.
• Ay'a yolculuk kitabına bayıldık. Saatlerce okuyoruz. Ezberledik diyebiliriz.
• Kitap serisine devam edecek olursak; ''Panda Pandi'' ...Bayılıyoruz..
• Geçen hafta çok hastaydık. SÜrekli karın ağrısı çekti. Kilo verdi...Bu hafta acısını çıkarır gibi yedikçe yiyor.
• Boyama becerisini çok geliştirdi. Renkler adlı kitabtaki etkinliklere bayıldık. Tek tek hepsini yapıyoruz.
• Oyuncak hikayesi -3 ve karakterleri evimizin yeni misafirleri. Özellikle BUZZ ..
• Artık kendi isteğiyle yatak odasına gidip yatağında yatıyor.
• Banyo yapmayı hala çok çok seviyoruz.
• Konuşma becerisi bizi şaşırtacak derecede gelişti. Artık yetişemiyoruz hızına...
• SENİ SEVİYORUZ KUZUCUK.

HEDİYE

NURTURİA biz anneler için çok hoş bir yılbaşı çekilişi imkanı sundu. Gerçekten çok güzel bir süreç oldu. Çekiliş sonucunu beklemek,hediye alacağınız miniği tanımak,uygun hediyeyi alıp göndermek.
Ve hediyemizi beklemek.
Dün hediyemiz geldi. Erenimo kreşten gelir gelmez hediyesini verdim. Çok sevindi. Özenle açtı hediyesini. ''Elmer ve Gökkuşağı'' adlı kitap. Bayıldı oğluşum. İnceledi. Renkleri tek tek söyledi . 3 kere okuttu. Sonra kendisi okudu.
Gerçekten çok güzel bir deneyim oldu bizim için.

Hediye almakta vermekte muhteşem bir duygu...

VELİ OLMAK..

Erenimo okula başladığı andan itibaren hayatımızda büyük değişiklikler yaşadık diyebilirim. Bunlar oldukça olumlu değişmeler.

İlk başta yapışık ikiz gibi hayatımızı idame ettirirken Eren artık bir birey olduğunu farketti. Benden bağımsız yaşamayı öğrendi. Bu benim için kendime zaman ayırma fırsatı imkanı doğurdu. Babasıyla birbirlerini keşfetme olanağı ortaya çıktı.

Ben olma duygusu bütün işleri de 'ben yapabilirim' olgusuyla bütünleşti. Özellikle son bir hafta 'ben kengim giyinebilerim' nidalarıyla evin içinde dolaşmasından bunu anlayabiliriz.

Oyun oynamasını öğrendi. Oyuncaklarıyla bütünleşti. Çoğu zaman onları kişileştirmeye başladı. Bir çoğuna derin anlamlar yüklese de ben oldukça memnunum.

El becerileri gelişti. Kalem tutma,boyama,kesme,yapıştırma...Eşleştirme de eskiden beri oldukça yetenekli olduğu için daha da ilerledi.

Arkadaş ilişkilerini öğrendi. En iyi arkadaş kavramının geliştirdi. ''ben şaka yapmıştım'' bahaneleri bile sunmaya başladı. Arkadaşlarıyla yaşadığı maceraları anlatmaya başladı. ''anne biliyomusun Yiğit'le aynı sandalyeye oturduk..''

Yemekle aramız hala düzelmese de zorlamıyorum. Acıkınca kendi istiyor. Ama hala belirli yiyecekler.

Yarın bu ''küçük adam'ın veli toplantısı var..Hep velilerle haşır neşir olan biri olarak veli olmaz neymiş öğreneceğiz..

Umarım bizim için iyi bir deneyim olur..