Öyle Bir Geçer Zaman ki...........

Dizi enflasyonu yaşandığı şu günlerde seçerek izlediğim dizilerden biri oldu. Henüz 2. bölüm yayınlandı ama beni aldı götürdü. Özellikle 68 dönemi yaşananlar hep ilgimi çekmiş kitaplarını belgesellerini filmlerini izlemişimdir.

Şimdi bu miniğin bloğunda dizi ne alaka diyeceksiniz.. Erenimo ile yatmadan önce kol sevme seyansları yaşarız. Kucağıma yatar elini koluma götürür sevmeye başlar. Benim için terapi gibidir o anlar. İşte bu akşam dizinin bir bölümünde öyle bir sahne vardı. Gözlerim dolu dolu izledim. Osman'ın yanına yattı annesi minik annesine döndü gömdü başını göğsüne ve kolunu sevmeye başladı. İşte o an koptum. Sonra elleriyle annesinin saçlarını okşadı.

O an anladım oğlumla aramızda kurduğumuz bağ bambaşka...Emmeyi bıraktığında çok yıkıldığımı ağladığımı beni sevmeyecek artık dediğimi hatırlıyorum. Şİmdilerde aklımda inşallah kucağımı kolumu bırakmaz diyip duruyorum.

Zaman bizim öyle bi geçsin ki hep tebessümle hatırlayacağımız anılar bıraksın...