30 Eylül 2009 Çarşamba

öylesine...

içimde öyle şeyler birikti ve birikmeye devam ediyor ki..neyseki eren var. beni oyalayan telaşlandıran hayatın o acımasız akıntısına kapılmaktan kurtaran oğluşum var.
bazen bi an geliyor olmasaydı diyorum. eren şu an olmasaydı diyorum ne yapıyor olurdum yada olurduk..
ben okula gider bütün etkinliklere kurslara görevlere katılır deli gibi çalışır evde özel ders verir bilgisayar başından kalkmaz akşam eşim eve gelir iki kelam konuşulmaz ben odaya gider ağladıkça ağlardım. belki geceleri uyurdum sabahları 11 lerde kalkardım arkadaşlarımla dilediğim gibi dolaşır laklak ederdim. boşluktan sıkılır içime attıkça atar düşündükçe kahrolurdum.
iyi ki olmuşsun oğluşum. seninle sabahın köründe kalkmak,peşinde gün boyu deli divane olmak,matematik öğretirken her an aklımda olmak,hadi uyu yavrum diye yalvarmak,gece uykularımı bölmek...bunlar dünyaya bedel.
içimdeki o derin acıyı dindirdiğin için teşekkürler benim güzel oğluşum ...hayatıma nefes olduğun için tşkler aşkım.
öylesine..

2 yorum:

Eylm-Sdnz dedi ki...

canım ne bukadar seni incitti,sıktı bilemedim??ama her ne ise çabucak geçsin,bitsin gönlünü ferahatsın isterim..bu kuzucuklar olmasa zaten tümden harab olucaz..iyiki varlar..öpüyorum

cavidan dedi ki...

canım incitmek değil de hayatımda hep varolan bir durum. arada sıkıyor canımı. desteğin ve beni yorumlarınla yalnız bırakmadığın için tşkler.