hastalıklarla dolu anneler günü..

sabah ne güzel uyandırmıştı miniğim..eline almış prima bezini anni diye yüzümü severek uyandırdı. seviştik koklaştık kahvaltısını hazırladım. sonrasında babası uyutmaya başladı. uyuduğunda yatağına koymak için kucağıma aldığımda cayır cayır yanıyordu kuzum..içim yanmaya başladı asla dayanamıyorum eren2i böyle görmeye. normalde çok hastalanan bir bebek olmamıştır eren ama son 1 aydır üst üste çok hastalandı. bide anneler gününe dek gelmesi daha da üzdü beni. odaya tekrar getirdim hemen şurubunu verdim babası tekrar salıncağında salladı.

mutfağa geçtim pıtır pıtır yanıma geldi gülüyordu sevindim sonrasında facia gibi kusmaya başladı. kustukça ağlıyordu biz babasıyla ne yağacağımızı şaşırmış durumda ordan oraya koşturmaya başladık. sonra ellerini açtı kucaklamamı istedi. kucaklaştık bi daha kustu. sonra rahatladı. üstümüzü başımızı temizledik eren'e ılık banyo yaptırdık nane limon yaptım ve uyuttum.

akşama kadar mızmızlandı ateşi düştü çıktı ağzına lokma koymadı ve gece bende hastalandım galiba bağışıklık sistemim artık çöktü. erene üzülmemde çabası oldu.

o an aklıma hastaelerde miinklerinin başında bekleyen anneler geldi. sabırlar versin dedim. bir an önce şifalarını bulsunlar dedim. oğluşumu öptük kokladım sabha kadar ateşini yokladım.

sabahımız daha iyiydi ama eren yemiyor. yaklaşık 1 aydır hiç ama hiç iştah yok. çıldıracak gibi oluyorum. ne oyunlar ne şaklabanlıklar asla istemiyor. yediği biraz muhalebi içtiği süt ve sabah hazırladığım kahvaltı karışımı oda çok az...sabır sabır diyorum bu da geçecek..

eren bu arada koltuklara iyice çıkar oldu ve maalesef dış kapıyı açıyor...artık kapımızı kitliyoruz..hastalığına rağmen yaramazlıklarına son sürat devam..

şimdi mışıl mışıl uyuyoruz inşallah yarınımız daha iyi olur.ben hala hastayım ağzıma lokma koyamıyorum.

resimlerimiz eren kustuktan hemen sonra gülsün diye çektik..

kurban olurum ben sana küçüğüm..