ah geceler uykusuz geceler..

valla artık kendimi şikayet ederken bulunca çok kötü hissediyorum. herkes aynısını yaşıyor senin farkın özelliğin ne diyip duruyorum. şu sıralar kendimle inanılmaz bir çekişme içerisindeyim.
herneyse iki gecedir eren uyumuyor. aslında uyuyor gözler kapalı ama sürekli ağlıyor beni istiyor. babasını istiyor gezdirin diyor salıncakta sallayın diyor. her isteğini istisnasız yapıyoruz. dün gece hiç kolumu bırkamadı sürekli o yana bu yana döndü durdu. napacağımı şaşırmış durumdayım. dualar okuyorum karnın ovuyorum dün hiç gereksiz yere ağrı kesici bile verdim.
sanırım dişlerde son demlere geldik. arka azılarımız çıkıyor . gündüzleri çok neşeli uyumlu yemeğini yiyen çocuk gece tamamen değişiyor. bugün farkettim eli sürekli ağzında kaşıyor. umarım diştir başka şeyler değildir.
bunların yanı sıra güzel şeyler paylaşımlar yaramazlıklar yaşıyoruz.
en önemli problemimiz eren'in çok sıkılıyor olması. oyuncaklarıyla çok haşır neşir değil. en fazla 10 dakika. bende yanına oturuyorum oyuncakları konuşturuyorum yediriyoruz içiriyoruz ama nafile. yaşadığımız yerin sıkıntısını çocuk yetiştirirken bi kez daha gördüm. kuzum sürekli dışarda gezmek isityor. maalesef evimizin çevresi ona uygun değil. anca kapı önüne indiriyorum ondada arabalar geçtiğinde sürekli panik halde çocuğu da boğuyorum. inşallah ev aldığımızda site olmasına dikkat edeceğim. birlikte dışarı çıktığımızda elimden tutup marketleri geziyoruz işte ozaman tam bi arkadaş modundayız. birlikte rafları inceliyoruz arabaları seyrediyoruz ..benim küçük dostum:))
konuşma olayı yavaş ama her geçen gün artarak devam ediyor. eren kendi isteği dışında zorlamayla bişeyleri yapan bir çocuk değil. konuşması da öyle. durup dururken bişey diyor bizde şaşırıyoruz. şimdiki kelimesi bibi(pipi) :)) çok şirin söylüyor.
uykularımızda artık kucağıma geliyor başını omzuma koyuyor bi bakıyorum uyumuş. emzik olayımız ise sadece uykularda onun dışında yatağımıza atıyoruz birlikte bundada yavaş ve üzmeden halledeceğimize eminim.
çok sevgi dolu bir oğluşum var. gün boyu defalarca sarılır öper beni babasını. en ufak bir üzüntümüzde hemen gelir yanımıza..canım benim..hayat kaynağım..
yaramazlıklarımızda yok değil ama ben onun o halini daha çok seviyorum afacanın.. bugün eline boya kalemlerini almış duvarı bulaşık makinesini hep çizmiş. allahtan sildiğimde hepsi çıkmşıtı. bulaşık makinesi bu anlamda iyi bir alternatif her türlü sanatsal çalışma yapılabilir. :) sürekli hoppa hoppa diyerek hopluyor bayılıyor. babasıyla boğuşmayı çok seviyor. onunla oynamaktan ayrı bi zevk alıyor. çünkü çok az zaman geçiriyorlar:(
şimdiki takıntımız taş:)) yolda bulduğu taşları inceliyor atmaya çalışıyor ayrı bir bağ oluştu:))
tv ye sadece kendi seçtiği programları seyrediyor. onlarda çok az..gece bahçesi,bernard..favorileri. çok bağımlı değil allahtan..zaten öyle oturup izleyen bir cins değil:)
herşeye rağmen kendimi çok yetersiz hissediyorum. ona bişeyler verirken dikkatli olsamda hep bişeylerin eksik kaldığını düşünüyorum. dediğim gibi yaşadığım yer beni bu anlamda etkisiz kılıyor. komşuluk olayımda maalesef yok..bunlardan dolayı ikimizin kurduğu bir dünyada oğlumla birbirimizi eğliyoruz.
çok uzuuuuuuuun bir yazı oldu farkındayım. umarım beni okuyan beni anlayan yada bana yol göstermek isteyen anneler vardır...
sevgiler.

HAYIRLI RAMAZANLAR...

küçük beyefendi

dün küçük beyefendiyle sabah işlerimizi halledip uzun bir öğle uykusundan sonra gezmeye çıktık. ilk işimiz oyuncakçıya gitmek oldu. Allahım böyle yerlerde ahtopot olmanız lazım birini elinden alırken diğerine saldırıyor fındıkkurdu. neyse en sonunda bir laptop aldık. harfleri kelimeleri öğreten bol müzikli oldukça eğitici bir oyuncak.

akıllı bıdığım bayıldı oyuncağına saatlerce oynadı akşam babası geldiğinde gösterdi nasıl çalıştığını kendi dilince anlatmaya çalıştı.

bu arada tam bir limonata canavarı oldu eren. hele kocaman bardaklarda içişi yok mu ıssır ye beni diyor:)

bugün ankaradaki teyzemiz geldi. bol bol sohbet ettik. bıdığım teyzenin getiridği terliklere bayıldı. giydi çıkardı. bu arada benim terliklerede merak saldı. kendi giyemeyince bana getirip giy diyor.

bu da bugünün sonu. başı ağrıyan bir anne ve uykusu gelmiş oğluşu...

sevgiler.

burada andımızı okuyor gibi çıkmış:))

son demler..

evet tatilin son demlerini yaşamaktayız. yaklaşık 15 gün sonra okul başlayacak. tatil başlamadan önce kafamda şunlar şunlar yapılacak dediğim hatta bloğumada yazarak sizlerle paylaştığım hiçbişeyi yapamayarak yada beceremeyerek tatili bitiriyorum.
emzik olayı sadece uykuya dlaamda kullanıyoruz bir adım ilerlemiş olduk diyebilirim. hastalanması bırakmamasında büyük etken oldu.
çişşş olayımız ise çok kafayı takmasamda beceremediğim olaylarıdan birisi. mantığını kavrasada henüz hayatına koymuş değil fındık.
kendime hiçbişey yapamamanın vermiş olduğu rahatsızlıkla ne yaptın 2ay boyunca eyy büyük insan demeden de duramıyorum. istemedende bişeyleri erteleyerek yapma alışkanlığı başladı bende. müthiş bi şekilde rahatsız ediyor bu durum beni. ama eren konusunda çok şükür ki öyle değilim. yemekleri uykusu oyunu herşeyini zamanında yapabiliyorum. ama kendimi çin bişeyleri yaparken hep erteliyorum. zamanda yerinde saymadığından 30 lu yaşlara merhaba dediğimizdeen pekte iyi bir durum olmuyor malum benim için. allahım cümle ible kuramıyorum doğru düzgün.
çamardıya dedemiz ile ananemizin yanına gittik. eren bu yaz hiç olmadığı kadar sosyalleşti . tam bi sokak çocuğu oldu. toprakla taşla kayayla haşır neşir vaziyette tatilini geçirdi. müthiş şekilde sokak hastası oldu kışın ne yapacağımızı kara kara düşünüyorum.
parmaklarını saymaya başladı. '' biii ki üüüc dö bes'' bide tempolu yapıyor bu işi. iştahımız çok olmamakla beraber açılmaya başladı. yanına uzandığımda 5 dakikada kendi kendine uyuyor. gece bi kere kalkmalarımız devam ediyor. artık alıştık o durumlara. gazete okumaya bayılıyor. markaları göstermeye devam ediyor. yediği içtiği okuduğu herşeydeki markaları gösteriyor. baban nerde çalışıyor oğlum dediğimde ''çima' yani çimsa:))
kedi köpek bilumum hayvanlara hastayız. çamardıda bol bol kedi kovaladı sinek kelebek yakalamaya çalıştı. anası ise kedilerden köşe bucak kaçtı..
silkinip kendime gelmeliyim kendim için ve en önemlisi oğluşum için şart bu..

erenimo iyileşti..

başlıktanda anlaşılacağı üzre eren iyileşti. hala mızmızlığımız ve iştahsızlığımız var ama :(( ama eve neşe ve uyku geldi:) babasıyla bitmiştik valla.

minik kuşum artık sokak kedisi oldu. abileriyle fertekte sokakta çok güzel oynuyor. her türlü hınzırlığı öğrendi maşallah:)

konuşmamız yavaş ve bıdırlamalarla devam ediyor. en son öğrendiği kelime arçelik:)))))))

tabi bu hastalık düzenimizi alt üst etti .. bırakmaya başladığı emziğini yeniden sevmeye başladı:( iyice iyileşsin tekrar çalışmalara başlıcaz.

bizden böyle..

sevgiler..

hasta olma annecim kıyamam:(((

herşey güllük gülüstanlıkken yememiz içmemiz keyfimiz yerindeyken nerden çıktı bu hastalık.
allahım isyan etmek istemiyorum dünyanın her köşesinde kimbilir ne çaresiz hastalıklarla boğuşurken insanlar bizim yenemediğimiz ateş bizi perişan etti.
akşama kadar ağzına tek lokma koymadı koyduğunuda sabah kustu. ateş indi çıktı en son akşam üzeri 39 dereceye dayandı. sürekli mızmızdık kucağımdan inmedi . oyuncaklarıyla oynadık ıgglepıggle kitabını okudum onları seslendirdim ama sadece kısa süreli oyaladı. tv izledik ama bir türlü miniğimi mutlu edemedim.
akşam üzeri babamız gelince ferteğe gittik. öncesinde acile gitmeyi düşündük ama salgın olunca iyice hastalanır diye vazgeçtik.
fertekte neşelendi abileriyle oynadı güldü ateşi biraz düştü. ama sonrasında yine kucağımdan inmeyen mızmzılanan eren'e dönüştü. ağladıkça içim cız etti o yandıkça ben daha bi yandım.
şiddetli olmasada ishalimiz de var. eczaneye uğradık fitil aldık evimize geldik. ıslak bezle vücudunu sildim fitili verdim ve uyuttum.
allah herkesin çocuğunu iyilik versin. benim canımada iyilikler versin.
dün geceden beri uykusuzum ama uyumak istemiyorum. yeter ki erenimo eski gücüne neşesine kavuşsn.

pişmanlık ve ateş

dün her zamanki gibi güzel başladı. miniğim uyandı kahvaltısını yaptı oynaştık uyudu kalktı yemeğini yedi kapıcının çocukları geldi oynadı..banyo yaptı ama hiç dışarı çıkarmadım. akşam üzeri birlikte uyuduk babası geldi bu arada çorapalrını çıkarmayı öğrendiği için sürekli çorap çıkardı çıplak ayakla yere bastığından sanırım gece ateşlenmiş. ateşlenmiş diyorum sabaha karşı farkettim:(((
gece hiç uyumadı bende naz yapıyor yanımıza gelmek istiyor diye uyumasını söyleyip durdum. kontrol etsene kadın çocuğun belli ki bir derdi var. sonunda pes ettim yanıma aldım yanıyor yavrum ciğerim. o an ağlamaay başladım o kadar çok üzüldüm ki bide kakasını yapmış ama onu o anda yapmış . sanırsam üşütmüş. hemen ateş düşürücü verdim sevdim kokladım ama gözyaşlarımı dindiremedim ben ağladıkça abba(bana abbada diyor) abba diyerek sevdi beni. sonrasında bi güzel oynadı güldü sabah 7 buçukta uyudu. ama ben kendimi asla asla affetmicem neden böyle bir hata yaptım anlamıyorum. çok şükür ki şimdi iyi.
affet beni miniğim güzel kokulum tatlım ciğerim.