uzun ince bir yoldayım:))

eren'in park keyfi..

bence...

yazıya böyle bi başlıkla başlamak her ne kadar tuhaf olsada hepimizin içindeki o benlik duygusu bencelerimiz bizi biz yapan olgulardan değilmidir.
eren büyürken içmdeki bencelerle bazen ters düşebiliyorum yada gerçekleştiremiyorum.
o kadar çok bağlandı ki bana bazen bunalıyorum. babasıyla vakit geçirmemeye başladı hani vaktini geçirsede ben mutlaka olmalıyım.
sürekli kucağımda yanımda dizimin dibinde ...kollarımı seven bir kedi..
sıkılmak gibi bir hakkım olmadığını biliyorum ama hayatım ve yapılması gereken bir yığın işin arasında eren'in bu yoğuni lgisi beni yoruyor. ayrıca kendi kişiliğinin geliştirme sürecinde bana olan bağlılığı onu etkileyecek diye korkmuyorda değilim.
evde sevecan neşe dolu gülücükler saçan eren gezmelerde sürekli mızırdanan beni yanında isteyen insanlara uzak duran bir kişiliğe bürününce endişeleniyorum ister istemez.
inşallah bunlar geçici bir süreçtir.
günden güne yaptıklarımız gelişiyor işte bikaç tanesi..

• gece bahçesi favori programımız oldu. karekterlerin ismini kendince söylemeye çalışıyor yada bana söylettiriyor.
• yeme sorunumuz alt azılarımızın gelmesi nedeniyle yeniden başladı.
• bezini bağlarken sorun yaşıyoruz bağlatmak istemiyor.
• hergün gezelim istiyor ...ayakkabılarını ve benimde ayakkabılarımı getirip odanın ortasına koyuyor.delirmek içten değil.
• ağlama takliti yapınca yanımda bitiyor seviyor okşuyor beni.
• tam bi kitap hastası resimli olması falan önemli değil. yazılara bile saatlerce bakıyor.
• söylediklerimi anlayıp yapıyor. babanı çağır dediğimde baaa gel diyor. :)

günler birbirinin tekrarı ve daha da yorucu bi şekilde geçip gidiyor..bense yapacak işlerimin üzerime geldiğini hissederek daha da gergin oluyorum.

ödülüm...

canım arkadaşım sude naz'ın tatlı annesi eylem(www.sudenazarabaci.blogspot.com) beni ödüle layık görmüş. çok tşk ederim.
ödülün kuralları şöyle;
-ödülü veren kişinin linkini yayınlamak
-ödülü verdiğin kişilere haber vermek
-ödüle layık gördüğün kişilerin linkini vermek.

bende elanın günlüğü,mon petit chou,prenses nehirin günlüğü,ilkenin günlüğü,meleklerim(karya ve damla) ...
ödüle layık görüyorum..
sevigler...

çok gezen yorulur:)))

eşimle havaların güzel olması sebebiyle uzun zamandır yapmak istediğimiz mersin gezisine dün gittik tabi minnomuzda bizimleydi. yolculuk boyunca hiç üzmedi bıdığım ama kucağımda uyumak istedi piştim resmen koymaya kalkıştığım zaman basıyordu bağlığı.

mersine geldiğimizde ilk işimiz sahile inmek oldu. eren!e bir an önce denizi göstermek istiyordum. parkta dolaştık oyunlar oynadık simit yiyerek denize karşı sefasını sürdü miniğim. yalnız sanki yıllardır deniz görmüş gibi hiç şaşkınlık belirtisi göstermedi:)

sonrasında bol bol alışveriş yaptık gezdik tyozduk ama gerçekten çok yoruldum. eren saniye durmadı çok özgür bir kişilik maalesef bırakın beni ben kendim takılıyım havasında. gece eve döndük arabada güç bela uyuyan bıdığım evde devam ederek beni sevinçten havalara uçurdu.

bugünde eşimin işyerinde ağaç dikme şenliği vardı. temiz hava yeşillik gerçekten iyi geldi. hepimizin birer ağacı oldu. eren bol bol gezdi dolaştı oynadı şimdi uyukluyor.

bizden böyle sevgiler...

canım benim...

yeni gömleğiyle poz veriyor bitanem..

çok tatlısın be yavruş..

bu velet ne yapıyor.

cevap: annesinin yüreğini ağzına getiriyor kanepe altından alamaz olduk.

30 a 1 kala ve foto show..

dün (1 nisan) doğum günümdü...30 1 kala günlerimi yaşamaya başladım..ha oldu olacak derken 29 olduk. zaman kuş misai akıp gidiyor. kocaman bir anneyim ve 29 yaşındayım. ve bu halimden çok ama çok mutluyum.

dün öğrencilerim bana sürpriz parti hazırlamışlar çok mutlu oldum sonrasında arkadaşlarım pasta almışlar...sevilmek hatırlanmak çok güzel.

eve geldiğimde eren beni çok aramış mızmızlanmış seviştik koklaştık parka gittik gezdik alışveriş yaptık...yeni arkadaşım oğluşum benim:)

akşam eşim hediyesiyle geldi çok hoş bir gömlek yüzük ve küpe almış..sevindim sevildiğime..

böyle işte bi yaşı daha ardımda bıraktım güzelliklerle merhaba 29...

bol bol foto yükleyeceğim...

sevgiler.